Analist meets inner spiritsVrij vertaald, hoe ik, techneut, engineer, alle clichés bevestigend, mijn innerlijke ik, mijn angsten, mijn spanningen ontdekte samen met coach Anouk. Even een kleine achtergrond, ik Henry (43) heb niet de gemakkelijkste jeugd gehad en er zitten wat dingetjes, maar goed als techneut leer je te analyseren en te relativeren, maar wat als je keer op keer tegen de lamp loopt, je keer op keer trainingen voor je werk doet, zakelijk succesvol bent, maar privé in puin ligt? Dan, maar dan, eigenlijk eerder , dan is het moment om in te grijpen.Via een andere training ontdekte ik, dat wat het minst ontwikkeld is, dat daar de meeste groei ligt. Voor mij was dit het sociale, het emotionele, het spirituele. Ik mediteerde al, had al mindfullness gedaan en haptonomie, maar eigenlijk miste ik de jus, de kers op de taart, de afronding, dat wat het cirkeltje voor mij rond maakt. Ik ging op zoek naar iets wat mij aansprak en kwam uit bij Vortex Flow.Geïntrigeerd door het verhaal op de website, ben ik een kennismaking aangegaan. Nadat dit ook goed en fijn verliep, ben ik met Anouk de coaching aangegaan en de eerste sessies waren super helpend en openend, maar het was nog niet de voltreffer waar ik naar op zoek was, al wist ik dat op dat moment nog niet. De vierde sessie was veel meer, het was een BRT sessie en bracht mij tot diepere herinneringen, dan wat ook me kon heugen. Ik kon me trauma’s herinneren van mijn peuter jaren, maar zelf toen leek mijn reactie hierop ‘gewoon’. Het leek alsof ik het gewend was en als analist, academici, techneut weet je dat alles een oorzaak heeft. Want zoals Anouk het geweldig beeldend omschreef “we zijn allemaal geboren diamanten, maar plakken er continue in ons leven stickers op, om het erna te polijsten en mooi te maken” . Tijdens de vierde sessie, ging ik zo ver terug in mijn herinneringen, dat ik er geen leeftijd, beeld, of wat dan ook aan vast kon knopen. Ik voelde druk op de borst, niet onaangenaam, maar aanwezig. Mijn handen en onderarmen zaten vast, alsof in een gelei achtige substantie vast zaten. Anouk checkte in, hoe oud ik was en dat ik veilig was. Ik reageerde niet op het eerste, omdat ik het niet wist, waarschijnlijk foetus fase, en het tweede hielp me om mijn diepste herinnering verder te onderzoeken.Ik ontdekte dat daar mijn oplossing lag van wat ik doe waardoor mijn privé leven in puin ligt. Met dat inzicht, kwam er een enorme spanning los, wat ik letterlijk tijdens de sessie van mij heb afgegooid. Mijn hele lijf schokte, als wild dier dat net aan de dood is ontsnapt, blij, verlost, vrij.Het inzicht in deze herinnering van de foetus fase, triggerde direct meer recente herinneringen van mijn kind tijd. K* gevoel, maar nu wel bijgrijpend, accepterend en lief naar mezelf, zonder in een slachtofferrol te gaan zitten. Het voelde genezend en helend. Van mijn innerlijke kind.Na de sessie was ik verdoofd en ook enkele dagen erna. Echter ik merkte wel dat ik een stuk rustiger, empathischer, warmer en liever naar mijn naaste kon zijn, dat zich direct uitbetaalde in een ‘papa ik hou van je’ 🫠🥰